ReliefWeb, Eğitim Kümesi tarafından hazırlanan ve 21 Mayıs ile 12 Ağustos 2026 tarihleri arasında Gazze Şeridi'nin beş vilayetindeki 962 öğrenme alanındaki koşulları ayrıntılarıyla ele alan bir rapor yayımladı. Kalıcı eğitim altyapısının bulunmadığı bir ortamda; geçici öğrenme alanları, toplum öncülüğündeki girişimler ve özel öğrenme merkezleri, yaşanan ağır aksaklıklara rağmen eğitimi ayakta tutarak 581.111 öğrenci kaydı ve 15.709 öğretmene ulaştı. Öğrenme alanlarının büyük kısmı tam olarak faaliyet gösterdiğini ve Eğitim ve Yükseköğretim Bakanlığı'nın (MoEHE) müfredatıyla uyumlu öğrenim içerikleri kullandığını bildirdi. Ancak değerlendirmede, bu yanıtların ders saati süresi, güvenlik, kapsayıcılık veya öğrencilerin erişebildiği kaynaklara dair sınırlı bilgi sunduğu kaydedildi. Küme, on maddelik bir kontrol listesine dayanarak 362 alanı 'iyi', 494 alanı 'risk altında' ve 106 alanı 'kritik' olarak sınıflandırdı. Bu kategoriler, bina güvenliğini ölçmekten ziyade destek önceliklerini belirlemeye yöneliktir; risk altındaki alanlar faal kalmaya devam etmekle birlikte çocukların güvenliğini, refahını ve öğrenimini desteklemek adına iyileştirmelere ihtiyaç duymakta; kritik durumdaki alanlar ise kısmen çalışmakta, geçici olarak kapalı bulunmakta ya da birçok temel tesis ve hizmetten yoksun durumdadır.
Değerlendirme, incelenen öğrenme alanlarında önemli düzeyde bir baskı olduğunu ortaya koydu. Sınırlı kapalı alan kapasitesi ile ikili veya üçlü eğitimin yaygınlığı hizmet sunumunu kısıtlamaktadır; çoklu vardiyalar erişimi genişletse de ders saatlerini azaltabilmekte ve tesisler üzerindeki yükü artırabilmektedir. Buna ek olarak, değerlendirilen alanların neredeyse yarısı, yerinden edilmiş çocuklardan kaynaklanan ilave talep veya bekleme listeleri bulunduğunu bildirdi. Çocuklar ayrıca güvensizlik, mesafe, ulaşım, psikolojik sıkıntılar ve ev içi sorumluluklarla bağlantılı ciddi engellerle karşı karşıya kalmaktadır. Bu merkezlerin genelinde koruma, su, sanitasyon ve hijyen (WASH) ile temel hizmetler dengesizliğini koruyor. Güvenli içme suyu, uygun sanitasyon, elektrik ve ilk yardım kapasitesindeki eksiklikler çocukların güvenliğini, onurunu ve eğitime katılımını olumsuz etkilemektedir. Dahası, afetlere hazırlık önlemleri ve koruma yönlendirme mekanizmaları her yerde düzenli olarak sağlanamamakta; bu sorun bilhassa toplum öncülüğündeki girişimlerde göze çarpmaktadır.
Öğrenme alanlarında engellilerin kapsanması özel bir dikkat gerektirmektedir. Engelli çocuklar birçok alana kayıt yaptırmış olsa da, erişilebilir tesisler, kapsayıcı sanitasyon olanakları ve uyarlanmış eğitim materyalleri aynı ölçüde mevcut değildir; bu durum, tek başına kayıt yaptırmanın nitelikli bir katılım anlamına gelmediğini göstermektedir. Birçok alan açıkça tanımlanmış öğrenme içerikleri bildirmesine rağmen, mobilya ve eğitim materyali eksiklikleri öğretim faaliyetlerini de sınırlandırmıştır. Öğretmenlere yönelik mesleki eğitim ve psikososyal destek yetersiz kalırken, özellikle gönüllülere dayanan toplum öncülüğündeki girişimlerde personelin elde tutulması ve süreklilik konusunda endişeler doğmaktadır. Topluluk katılımı yerel hesap verebilirlik için bir zemin oluştursa da, kadınların ve öğrencilerin temsilinin güçlendirilmesi gerekmektedir. Değerlendirme, Küme'nin 2027 planlaması, savunuculuk faaliyetleri ve kaynak seferberliği için somut veriler sunmakta; 106 kritik ve 494 risk altındaki alan için ortak eylemlerin koordine edilmesi, eksiksiz öğrenim paketleri için finansman sağlanması, bilgi kayıtlarının MoEHE ile uyumlu hale getirilmesi ve Han Yunus gibi yüksek talep gören bölgelerde kapasite artışının koordine edilmesi gibi öncelikleri ana hatlarıyla ortaya koymaktadır.