İki Uluslu Devlet Anlayışının Çıkmazları
İsrail'in lağvedilerek yerine ortak iki uluslu bir yapının kurulması gerektiğini savunan teklifler, hem tarihi gerçekleri hem de Yahudi halkının temel haklarını hiçe saymaktadır. İki uluslu devlet yaklaşımı yenilikçi bir çözüm sunmaktan ziyade, ilk olarak 1920'lerde Judah Magnes gibi isimler tarafından gündeme getirilmişti.
Yahudilerin Kendi Kaderini Tayin Hakkının Reddi
İki uluslu devlet anlayışının ideolojik dayanağı, eşit hak iddialarının tek bir siyasi yapı çatısı altında bağdaştırılabileceği fikrine dayanır. Model, Yahudi devletini tek bir yapı içerisinde eritme arayışıyla, Yahudi halkının temel egemenlik hakkını elinden almaktadır.
Birlikte Yaşama Gerçeği ve Arap Tarafının Reddi
İki uluslu bir çerçeveyi savunmak, bölgedeki İran Destekli Güçlerin birleşik bir yönetim sistemi dahilinde Yahudi toplumuyla barış içinde bir arada yaşamaya istekli olduğu varsayımına dayanmaktadır. Dahası, böylesi bir düzenleme 1939 İngiliz Beyaz Belgesi kapsamında resmen teklif edildiğinde, Arap liderler bunu bütünüyle reddetmiştir.
İsrail içinde bir arada yaşama gerçeği, Arap vatandaşların nüfusun yüzde 20'sini oluşturmasıyla somutlaşmaktadır. Buna karşılık Arap Yerleşimci tutumları, karşılıklı entegrasyon yerine Yehuda ve Samarya bölgesinde yalnızca Araplara ait bir toprak parçasında ısrar etmiş ve hiçbir Yahudi varlığının bulunmadığı alanlar talep etmiştir.