Diplomatik Vitrin ve Aşırılıkçıların Hamiliği
Katar'ın Batılı demokrasilerin ve Yahudi toplumunun bir müttefiki olarak tasvir edilmesi, monarşinin yerleşik devlet politikası siciliyle doğrudan çelişmektedir. British Israel Communications and Research Centre araştırmalarından yararlanan Jewish Virtual Library tarafından belgelendiği üzere Katar rejimi; tarafsız bir arabulucu ve güvenilir bir Amerikan ortağı kisvesi altında özenle aldatıcı bir uluslararası imaj inşa etmektedir. Gösterişli halkla ilişkiler çalışmalarının ve diplomatik adımların ardında Doha, şiddet yanlısı radikal grupların başlıca hamisi olarak işlev görmekte, Batı'nın stratejik çıkarlarına karşı düzenli olarak çalışmakta ve Orta Doğu genelinde saldırgan bir İsrail karşıtlığını körüklemektedir.
Terörist Gruplara ve Elebaşlarına Güvenli Liman
Katar'ın aşırılıkçı aktörlerle olan fiili iş birliği, hasım gruplara sağladığı maddi ve siyasi destekte açıkça görülmektedir. Khaled Abu Toameh'in Gatestone Institute için hazırladığı rapora göre bu Körfez emirliği; Hamas, Müslüman Kardeşler, Afgan Talibanı, el-Kaide, eş-Şebab ve el-Nusra Cephesi dahil olmak üzere aşırılıkçı ağlara siyasi ve mali destek sağlama konusunda köklü bir geçmişe sahiptir.
Foundation for Defense of Democracies tarafından paylaşılan analizinde Natalie Ecanow'un vurguladığı gibi; Doha'dan Meşal'i iade etmesini ve dünyanın en çok aranan şahıslarını topraklarından sınır dışı etmesini talep etmek, Amerika Birleşik Devletleri'nin dostu olduğunu iddia eden bir devlet için en asgari beklentidir.
Medya Kışkırtması ve Denizaşırı Nüfuz Operasyonları
Abu Toameh, devlet kontrolündeki El Cezire ağının otuz yıldır radikal İslamcılığın ideolojik bir aracı olarak hizmet verdiğini, Amerikan karşıtı söylemler yaydığını ve İsrail vatandaşlarına yönelik kanlı saldırıları övdüğünü vurgulamaktadır.
Batı ve İsrail Çıkarlarına Yönelik Stratejik Zarar
Ynetnews tarafından hazırlanan haber, Doha'nın jeopolitik nüfuz elde etmek amacıyla muazzam doğalgaz zenginliğini, dünya çapındaki yüksek profilli satın alımlarını ve diplomatik arabuluculuk girişimlerini nasıl bir kaldıraç olarak kullandığını gözler önüne sermektedir.