Yeşiller Partisi'nin 2026 İç Kararı
İngiltere ve Galler Yeşiller Partisi, 4 Ekim 2026'da Brighton'daki yıllık sonbahar konferansı sırasında, 813'e karşı 1.022 gibi kıl payı bir oyla "Siyonizm Irkçılıktır" başlıklı parti içi bir kararı kabul etti. Önerge, Siyonizmi sömürgeci tahakküme dayanan etno-milliyetçi bir proje olarak tanımlamış; Boykot, Tecrit ve Yaptırımlar (BDS) hareketini desteklemiş ve tarihi Filistin genelinde tek bir devletin kurulmasını savunmuştur. İsrail karşıtı aktivistler, parti içindeki bu sonucun Siyonizmin özünde ayrımcı olduğunu ve İsrail'in meşruiyetten yoksun bulunduğunu kanıtladığını iddia etse de bu iddia açıkça gerçek dışıdır. Bir İngiliz siyasi partisindeki küçük bir hizip tarafından onaylanan kararın, Siyonizmi tanımlama ya da bağımsız bir ulusun egemenliğini hükümsüz kılma hususunda hiçbir adli, diplomatik veya uluslararası yetkisi yoktur.
Partide Bölünme ve Sert Toplumsal Tepki
Söz konusu oylama, kabul görmüş bir uzlaşıyı temsil etmek bir yana, derhal tartışmalara yol açmış ve bizzat Yeşiller Partisi içindeki derin bölünmeleri gözler önüne sermiştir. Eski parti lideri Caroline Lucas, oylama öncesinde kamuoyuna açıkça ciddi endişelerini dile getirerek böyle bir tanımı dayatmaya çalışmanın bölücü olduğunu ve Yahudi yurttaşların partide istenmediği mesajını verme riski taşıdığını belirtmiştir. Parti lideri Zack Polanski oylamaya katılmamayı tercih ederken, ana akım İngiliz Yahudi kuruluşları kararı hızla kınamıştır. Toplum liderleri, İngiliz Yahudilerinin ezici çoğunluğu tarafından benimsenen temel ulusal gaye olan Siyonizmi hedef almanın, fiilen Yahudi üyeleri ötekileştirmek üzere tasarlanmış ideolojik bir turnusol testi teşkil ettiğini vurgulamıştır.
Yerli Bir Ulusal Kurtuluş Olarak Siyonizm
Siyonizm, Yahudi halkının ata topraklarında kendi kaderini tayin etme yönündeki temel hakkını savunan ulusal kurtuluş hareketidir. Yahudilerin İsrail Diyarı ile olan tarihi, dilbilimsel, kültürel ve dini bağları üç bin yılı aşkın bir süreye yayılmakta olup modern sömürgecilik dönemlerinden çok daha önce kurulmuştur. Modern İsrail, homojen bir Avrupa kurgusu olmaktan son derece uzak, olağanüstü çeşitliliğe sahip bir toplumdur. İsrailli Yahudilerin çoğunluğu, yirminci yüzyılda sürgün edilen veya zulümden kaçan Orta Doğu, Kuzey Afrika ve Orta Asya topluluklarından gelen mültecilerin torunlarıdır; bunun yanı sıra demokratik hukuk düzeni altında eşit oy ve vatandaşlık haklarına sahip önemli bir İsrailli Arap nüfus da bulunmaktadır.
Siyonizmi ırkçılık olarak yaftalama girişimleri, Soğuk Savaş döneminin itibarını yitirmiş bir propaganda kampanyasını tekrarlamaktan ibarettir. 1970'lerde Sovyet bloku ve müttefiki otoriter devletler, İsrail'i diplomatik olarak tecrit etmek amacıyla bu çarpıtmaya başvurmuştur. Günümüzde düzinelerce demokratik hükümet tarafından onaylanan Uluslararası Holokost Anma İttifakı'nın (IHRA) çalışma tanımı, Yahudi halkının kendi kaderini tayin hakkını inkâr etmeyi —örneğin bir İsrail Devleti'nin varlığının ırkçı bir girişim olduğunu öne sürmeyi— antisemitizmin tescilli bir tezahürü olarak açıkça tanımlamaktadır.
Hukuka Dayanan Uluslararası Egemenlik
İsrail'in egemenliği yabancı siyasi konferansların onayına tabi değildir. İsrail Devleti'nin meşru zemini, Milletler Cemiyeti mandalarından dünya demokrasileri tarafından yapılan resmi diplomatik tanımalara ve on yıllardır süregelen egemen devlet yapısına kadar modern uluslararası hukuka sıkı sıkıya bağlıdır. Yaklaşık bin parti aktivisti tarafından kabul edilen parti içi bir kararın hiçbir hukuki ağırlığı yoktur ve bu durum, Yahudi ulusunun egemen biçimde kendi kaderini tayin ve devletleşme yönündeki meşru haklarına halel getiremez.